نقش سید بن طاووس (م۶۶۴ق) در رشد فرهنگی و اجتماعی شیعیان

چکیده

شیعیان در سده هفتم هجری به رشد فرهنگی و اجتماعی قابل توجهی، به ویژه در شهر بغداد، دست یافتند. بی‌تردید رضی‌الدین علی بن موسی بن طاووس (۵۸۹ـ۶۶۴ق) در این پویایی و رشد سهمی مؤثر داشت. این مقاله با روش وصفی ـ تحلیلی بر آن است، پس از مروری بر وضعیت شیعیان در قرن هفتم و نیز شخصیت سید بن طاووس، نقش او را در این زمینه بررسی کند. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که سید بن طاووس با تدوین و نشر کتاب در موضوعات مختلف، رواج دادن مقتل و منقبت‌خوانیِ اهل بیت:، بر پا کردن مجالس مناظره با پیروان سایر فِرَق اسلامی، ترویج اندیشه مهدویت و نزدیکی ظهور منجی، همکاری با ایلخان مغول در چارچوب یک نظریه سیاسی دینی و سرانجام تدوین ادعیه و رواج دادن فرهنگ دعا، در رشد فرهنگی و اجتماعی شیعیان در این دوره نقش داشته است

کلیدواژه ها: سید بن طاووس؛ تشیع امامیه؛ تشیع اثناعشریه؛ تاریخ شیعه؛ ایلخانان

نویسندگان:

محسن رحمتی: دانش‌یار گروه تاریخ دانشگاه لرستان

 زینب بیرانوند: دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی

فصلنامه تاریخ اسلام – دوره ۱۸، شماره ۱، مسلسل ۶۹، بهار ۱۳۹۶٫

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.  

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *