اسلام و روابط بین الملل:رویکرد هستی شناختی

چکیده:  

مطالعاتی که در مورد اسلام و روابط بین‎الملل شده است، عمدتاً نگاه تک‏ساحتی به موضوع داشته ‏اند؛ به این معنی که یا از منظر اسلام به روابط بین‏ الملل اشاره شده و یا از نگاه روابط بین ‏الملل به مطالعه موضوعات روابط بین‏ الملل مثل جنگ و صلح در اسلام اشاره شده است. اگر بخواهیم از نظر هستی ‏شناسانه به رابطه اسلام و روابط بین‏ الملل بپردازیم، لازم است بدانیم چه هستی و موجودیتی برای اسلام در مطالعه روابط بین‏ الملل قایل هستیم. مقاله حاضر چهار هستی و موجودیت برای اسلام در مطالعه روابط بین‏ الملل را بررسی می‏ کند: اسلام به مثابه دین؛ اسلام به عنوان ایدئولوژی (بنیادرگرایی اسلامی)؛ اسلام به معنی هویت (نگاه سازه‏ انگارانه) و در نهایت اسلام به مثابه اخلاق بین ‏الملل. در اینجا ضمن پرداختن به هر یک از این هستی‏ ها موضوعات مبتلابه در روابط بین‏ الملل مورد بحث قرار می ‏گیرد. امّا در نهایت فرضیه مقاله این است که اسلام به مثابه اخلاق بین‏ الملل امکان بهتری برای مطالعه مسایل بین ‏المللی فراهم می ‏سازد.

واژه‌های کلیدی: اسلام، روابط بین‌ الملل، هستی‌ شناسی، هویت، ایدئولوژی، دین، اخلاق

نویسنده:

داود غرایاق زندی: استادیار شهید بهشتی 

فصلنامه پژوهشهای سیاسی جهان اسلام  – سال پنجم، شماره ۴ (پیاپی ۱۷)، زمستان ۱۳۹۴٫

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.  

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *