سبک‌های مدیریت در نهج‌البلاغه

چکیده

یکی از محورهای اصلی مطالعه در حوزۀ مدیریت مقوله رهبری است. هدایت و رهبری از وظایف عمدۀ مدیریت است ولی تمام کار او نیست. این امر زمانی تحقق می‌یابد که فردی به هر دلیل کوشش کند بر رفتار فرد یا گروهی اثر بگذارد، زیرا رهبری یعنی قدرت تأثیرگذاری بر پیروان، به نحوی که براساس میل و خواستۀ خود در جهت تحقق اهداف در موقعیت‌های گوناگون حرکت کند. پژوهش حاضر با استفاده از مطالعات کتابخانه­ای به روش تحلیلی-توصیفی انجام پذیرفته است و با بررسی نهج­البلاغه، مقالات، کتاب­ها و منابع مختلف تلاش کرده است، تا به تبیین مفهوم سبک‌های مدیریت از منظر نهج‌البلاغه بپردازد. نتایج پژوهش نشان می­دهد که دیدگاه امام علی (ع) نسبت به رهبری و مدیریت، دیدگاهی مردم محور است که اگر نفوذی و فرمانی وجود دارد در جهت اهداف زیردستان و رفاه عامۀ مردم است و اگر رهبر به‌دنبال تحقق اهداف سازمان و مجموعۀ خاص خود است، این اهداف چیزی جز رضایت مردم نیست و این‌جاست که امام علی(ع) رهبری را وظیفه‌ای سنگین و مسؤولیتی دشوار می‌داند. امام علی(ع) به مدیران خود یادآوری می‌کند که آنان خدمتگزاران مردم هستند و باید دارای صفت‌های اخلاقی باشند.

کلیدواژه ها: مدیریت؛ نهج‌البلاغه؛ ویژگی‌های رهبری؛ سبک‌های مدیریت و خصوصیات و معیارهای تخصصی مدیران

نویسندگان:

ابوالقاسم یعقوبی: دانشیار گروه روان‌شناسی دانشگاه بوعلی سینا

اکبر عروتی موفق: استادیار گروه معارف دانشگاه بوعلی سینا

 فتانه فتحی: دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی دانشگاه بوعلی سینا

پژوهشنامه نهج البلاغه – دوره ۶، شماره ۲۱، بهار ۱۳۹۷٫

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.   

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *